Największe inwestycje lokowane są w dużych miastach a także na obszarach uprzemysłowionych. Najwięcej przedsięwzięć zagranicznych ulokowanych jest w województwie mazowieckim a szczególnie w Warszawie. Inne województwa, w których coraz częściej zagraniczni inwestorzy lokują swój kapitał to małopolska oraz Śląsk.

Sektorem gospodarki, w którym dokonano największej liczby ważnych inwestycji to przemysł. Najczęściej dzieje się tak, że zagraniczni inwestorzy kupują istniejące już zakłady przemysłowe. Nowi właściciele podnoszą je niejednokrotnie z upadku. W ostatnim czasie duże znaczenie mają inwestycje w usługi a zwłaszcza w pośrednictwo finansowe. Należy także wymienić inwestycje w obszarze turystyki, telekomunikacji czy handlu. Najlepiej widoczne są jednak inwestycje, które obejmują sieci hipermarketów i stacje benzynowe.

Najwięcej zagranicznych inwestycji w Polsce pochodzi z Francji, Niemiec oraz Stanów Zjednoczonych.

Jeszcze kilkanaście lat temu towary na eksport wywożone były drogą lądową – pociągami. Załadunek, rozładunek i sama droga bardzo wydłużały jednak czas dystrybucji produktów. Dlatego z czasem najlepszym środkiem transportu do eksportu i importu stały się ciężarówki, popularnie zwane tirami. Można nimi w znacznie krótszym czasie dostarczyć towar.Wiele z tych ciężarówek jest odpowiednio przystosowana do przewożenia specjalnych towarów, takich jak inwentarz zwierzęcy czy produkty wymagające odpowiednio niskiej temperatury. Do przewożenia tych ostatnich używa się samochodów – chłodni.

Oczywiście istnieją również pewne ograniczenia. Tam, gdzie trudno byłoby dojechać dużym samochodem, korzysta się z innych środków transportu – lotniczego bądź morskiego. Wydłużają one czas eksportu czy importu towarów głównie przez potrzebę ich załadowania i wyładowania oraz przewiezienia w odpowiednie miejsce.

Eksport bezpośredni wymaga wiele wysiłku ale płynie z niego wiele korzyści. Przede wszystkim sprzedaż towarów staje się bardziej opłacalna, bowiem producent ma z niej zyski. Ponadto eksport bezpośredni stwarza doskonałą okazję do zdobycia cennej wiedzy o międzynarodowym rynku, w tym dokładnego poznania konkurencyjnych firm i ich działalności. Dzięki samodzielnemu wysyłaniu wytworów, nie jest się w tym przypadku tak zależnym od pośredników. W końcu, mamy większą możliwość wpływania na proces sprzedaży.

Eksport bezpośredni to trudny orzech do zgryzienia. Firmy, które chcą się na większą skalę zajmować samodzielną sprzedażą zagraniczną muszą niejednokrotnie utworzyć w przedsiębiorstwie specjalny dział eksportu, postawić na reklamę i marketing. Kadra zarządzająca i nie tylko musi poznać tajniki technik handlu zagranicznego. To wszystko wymaga pewnej reorganizacji w firmie i dodatkowych nakładów finansowych.

Eksport pośredni posiada zarówno wady jak i zalety. Największym minusem jest mały zysk ze sprzedaży towarów. W eksporcie pośrednim zarabiają także pośrednicy. Ponadto firma decydująca się na ten rodzaj eksportu nie ma kontaktu z międzynarodowymi przedsiębiorstwami i nie ma możliwości budowania własnej marki na światowym rynku. Zlecając eksport pośrednikowi nie możemy kontrolować dalszej drogi dystrybucji. Jeśli więc popełnia on błędy, rzutują one na obraz naszej firmy, co z pewnością korzystne nie jest. W końcu, eksport zagraniczny nie jest dla tych, którzy cenią sobie niezależność. Jest się bowiem w nim często uzależnionym od warunków stawianych przez pośrednika.

Wśród zalet eksportu pośredniego największą jest ograniczenie do minimum ryzyka finansowego. Ponadto firma nie musi ponosić kosztów związanych np. z badaniem rynku.

Niewątpliwie największą zaletą eksportu jest sprzedawanie swoich towarów po cenach zdecydowanie wyższych, niż miałoby to miejsce na rodzimym rynku. Często ceny na lokalnym rynku są zaniżane i mniejsi czy średni przedsiębiorcy niewiele zyskują na sprzedaży produktów. Zaletą eksportu jest także możliwość zawierania stałych umów z zagranicznymi kontrahentami, którzy będą kupowali produkty regularnie i w hurtowych ilościach. Ponadto ważną zaletą eksportu jest ciągłe dokształcanie się i zdobywanie wiedzy o rynku zagranicznym.

Najdotkliwszą wadą eksportu jest zaś niebezpieczeństwo zamknięcia granic przez eksportowanymi dobrami czy usługami. Bardzo często dochodzi do takiej sytuacji podczas konfliktów między krajami. Może się również zdarzyć, że państwo zamknie granice dla zagranicznych towarów z obawy przed epidemią lub chorobami. Ta istotna wada eksportu dotyka zwłaszcza firmy sprzedające za granicę produkty żywnościowe.

Oprócz Światowej Organizacji Handlu, w Polsce jeszcze kilka innych instytucji wspiera rozwój handlu. Jedną z najważniejszych jest Instytut Koniunktur i Cen Handlu Zagranicznego. Prowadzi on czynne analizy rynkowe dotyczące handlu międzynarodowego. Jest on członkiem Stowarzyszenia Europejskich Instytutów Koniunktury Gospodarczej (AIECE). Od kilkunastu lat działa w Polsce Centrum Informacji Rynkowej Handlu Zagranicznego IKC HZ, które zajmuje się wspieraniem eksportu mniejszych firm.

Organizacją, która czynnie wspiera eksport polski jest również Krajowa Izba Gospodarcza. Niezwykle ważną rolę w promocji i wspieraniu polskiego eksportu spełniają Wydziały Ekonomiczno-Handlowe przy polskich ambasadach. Spełniają one głównie zadania powierzone im przez Ministerstwo Gospodarki. Prowadzą także szeroko zakrojoną działalność informacyjną i promocyjną, będąc tym samym organizacją wspierającą eksport.

W ostatnich kilku latach eksportujemy do Rosji przede wszystkim dobra przemysłu elektromaszynowego. Wysyłamy więc do naszych zachodnich sąsiadów przede wszystkim urządzenia rolnicze (prasy, kombajny), części samochodowe a także specjalistyczne maszyny mające zastosowanie w przemyśle górniczym.

Korzystając z prężnie rozwijającego się u naszych sąsiadów budownictwa, eksportujemy do Rosji coraz więcej towarów przemysłu chemicznego. Są to więc przede wszystkim farby, grunty, szpachle, tynki a także wełna mineralna. Do Rosji wysyłamy również naczynia jednorazowe, które cieszą się dużym zainteresowaniem.

Duży udział w produktach sprzedawanych do Rosji mają również towary przemysłu metalurgicznego i drzewno-papierniczego. Znacznie mniej niż dotychczas wysyłamy natomiast żywności.

Każdy wywóz towaru poza granicę kraju musi zostać potwierdzony przez Urząd Celny, w przeciwnym wypadku eksport towarów uważa się za nielegalny. Należy przy tym pamiętać, że eksport może odbywać się drogą lądową, ale również powietrzną czy morską.

Powszechnie wyróżnia się dwa rodzaje eksportu. Eksport bezpośredni to wywożenie towaru poza granice Polski i Unii Europejskiej osobiście przez eksportera. Możliwe jest też w tym wypadku wysyłanie produktów za pośrednictwem osoby działającej z jego ramienia. Dokumenty muszą jednak zostać wystawione na samego eksportera. Eksport jest natomiast nazywany pośrednim, gdy nabywca sam organizuje sobie transport.

Handel zagraniczny odgrywa bardzo ważną rolę. Międzynarodowa wymiana handlowa zwiększa przede wszystkim liczbę towarów, jakie można dostać na krajowym rynku. Dzięki temu mamy nie tylko większy wybór towarów i usług, ale i możliwość dostania dóbr, których Polska nie jest w stanie samodzielnie wytworzyć.

Głównymi partnerami handlowymi Polski są Niemcy, Rosja, Włochy, Francja, Wielka Brytania, Holandia i Czechy. Poza tymi krajami europejskimi niezwykle istotnym partnerem handlowym są również Chiny.

Od lat zwraca się uwagę na fakt, że struktura handlu zagranicznego Polski nie jest korzystna. Sprzedajemy głównie miedź, węgiel kamienny, meble i statki. Bardzo niewiele, bo jedynie 3% wynosi polskim eksporcie udział towarów przemysłu wysokiej technologii. Te niestety Polska najczęściej kupuje.

Rozwój handlu zagranicznego ma zasadniczy wpływ na poziom życia w kraju. Dzięki niemu państwa posiadają wystarczająco zasobów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Słabość handlu zagranicznego w Polsce spowodowana jest głównie technologicznym zacofaniem przemysłu. Trudno jest nam obecnie sprostać wysokorozwiniętym krajom, których przemysł i gospodarka są na bardzo wysokim poziomie. Niewystarczająca jest także właściwa promocja polskich produktów na światowych rynkach.

Poza handlem istnieje jeszcze wiele płaszczyzn współpracy międzynarodowej takich jak: kulturalna, edukacyjna i naukowa, obrony i bezpieczeństwa, w sprawach podatkowych, w walce z przestępczością.